- เป็นคนที่รู้สึกว่า "นอนเท่าไหร่ก็ไม่พอ"
ส่วนหนึ่งก็อาจเป็นเพราะว่า บางวันไม่ได้นอน
แล้วก็คิดว่า วันต่อไปต้องนอนให้คุ้ม!
เลยเป็นประเภทกักตุนการนอน...
อยู่ตรงไหนก็ได้ ... ขอ นอน ไว้ ก่อน ...
- ส่วนมาก จะนอนบนรถเมล์ เลยอารมณ์แบบว่า..
ชอบนั่งข้างใน เอาหัวพิงกระจก ก้มหัวแล้วเอามือค้ำหัว
ที่ชอบก้มหัว เพราะไม่อยากนอนพิงปกติไง กลัวแบบ
หลับเพลิน แล้วนอนอ้าปาก แล้วลิ้นยื่นออกมากจุก
(ไม่รู้เคยเป็นป่าว แต่เห็นคนอื่นเป็น ..กูจะไม่เป็นแบบนั้นน!!)
( แล้วหน้าจะเป็นมุมเสย อืดมากกก อุบาทว์มากๆ )
- การแก้ปัญหาภาพลักษณ์อุบาทว์ๆ จึงเป็นการนอนก้มหน้า
..แบบที่บอกไป ซึ่ง...... ก็ไม่ได้ดีอะไรขึ้นมาหรอก
จากป้าอ้วนคนนึง นอนหน้าอืด ลิ้นจุกปาก มาเป็น..
ยายเพิ้ง หัวกระเซิง (ผมไม่หวี) นั่งพะหงกหน้า
- - - - - - ต ล อ ด เ ว ล า - - - - - - - - -
- Q : ก้มหน้า ไม่กลัวน้ำลายยืดหรอ?
A : ไม่..............เห็นหรอก !! (มันก็ต้องมียืดบ้าง อะไรบ้าง แฮ่ะๆ)
ผมเรายาวไง แบบยาวถึงตูดเลย การก้มหน้าเลยเป็นการอำพราง
การหยดของน้ำลายได้ในระดับหนึ่ง (ถ้ามันหยดนะ)
- พอถึงจุดหมายที่ต้องลง ก็ทำเนียน ปัดๆ!! กระโปรง
เช็ดน้ำลาย(ที่หยด) ให้แห้งซะ แล้วเดินลงรถเมล์แบบสดชื่น
(บางครั้งเช็ดที่มุมปากด้วย อาจมีคราบๆอยู่เล็กน้อย)
* คำแนะนำ
- บางครั้งอาจเจอปัญหา คราบดวงๆที่กระโปรงในวันต่อไป
ซึ่งเราไม่ได้เปลี่ยนกระโปรงพลีสทุกวันไง ก็.........
.. ละเลงไว้ตั้งแต่วันที่ 1 เพิ่งได้ฤกษ์ลง
เหตุเพราะ เบื่อขี้หน้า ไอ้หมีแพนด้าอืดและ = ="
.
